Assalaamoe 'Alaikoem wa Rah'matoellahi wa Barakaatoeh
(Vrede zij met jou en Allah's Barmhartigheid en Zijn Zegeningen) en Niet-Moslims ook gegroet.

Hieronder kunt u een aantal Bekeringsverhalen lezen die ons toegezonden zijn. Wilt u ook uw Bekeringsverhaal delen kunt u het naar ons versturen via de contact pagina.




Mijn verhaal: Vaak hoor ik; vind je het niet moeilijk om moslim te zijn je moet je aan zoveel regels houden? Iedereen, moslim of niet, moet zich aan regels houden. We horen niet te stelen, liegen, bedriegen, moorden, roddelen, we horen goed te zijn voor onze ouders, we horen te werken voor de kost, we horen naar school te gaan en onderwijs te volgen, we horen onszelf goed te verzorgen en reinigen etc. etc. Dit zijn ook allemaal (on)geschreven regels die we heel normaal vinden. Al deze regels gelden ook in de islaam. Ja, maar waarom moet je je dan zo kleden?
Ik zeg vaak; welke vader vindt het leuk als zijn dochter met een hotpants loopt? (ja je hebt altijd uitzonderingen, maar over het algemeen). De meeste vaders zien hun dochter ook het liefst degelijk gekleed. Bij mij is degelijk alleen nog wat aangevuld met een hoofddoek.
Het grappige was dat ik de hoofddoek al interessant vond voordat ik überhaupt moslim was. Het begon zo rond mijn 18e, als ik meisjes op straat zag met een hoofddoek zat ik helemaal te kijken hoe ze dat zo mooi opkregen enzo. Ik las in die tijd ook boekjes over de islaam (dit kwam eigenlijk omdat iemand een keer tegen me zei; waarom word je geen moslim? Je levenswijze lijkt er toch al op, zo simpel als dat begon het dus, mijn zoektocht naar de islaam). Ik ben niet echt gelovig opgevoed, had altijd wel zoiets van; er is een God en daar bad ik tot op mijn manier en ging af en toe met mijn vader mee naar de kerk (op feestdagen, hij is christen).
Toen ik op mijn 22ste uiteindelijk moslim werd (het duurde dus een aantal jaren voordat ik daadwerkelijk bekeerde) droeg ik mijn hoofddoek alleen naar school. Ik zat in die tijd in Utrecht op school en kende daar niemand dus niemand zou me herkennen. In Amsterdam keek ik enigszins met jaloezie naar meisjes met hoofddoek, ik wilde het zo graag maar wist niet hoe ik dat aan mijn ouders moest vertellen. Ook snapte ik meisjes niet die moslim waren en geen hoofddoek droegen, ik dacht jullie mogen en doen het niet, dat snapte ik echt niet.
Toen ik op mezelf ging wonen ging alles een stuk makkelijker. Ik kon vrijuit bidden, koran lezen, halal vlees eten en mijn hoofddoek dragen. Maar de dood van mijn nichtje heeft alles nog meer in een snelvaart gebracht. Ze was nog erg jong en ik had nooit verwacht dat ze zou overlijden. Ze kwam altijd weer uit het ziekenhuis en ik dacht dat het die keer ook weer zou gebeuren. Toen mijn moeder belde dat ze was overleden geloofde ik het ook niet. Pas toen ik haar zag drong het tot me door, het was heel vreemd. Toen zij overleden was besefte ik ineens heel goed dat niemand de garantie heeft om morgen te halen, hoe jong en gezond je ook bent. Dat is ook de reden dat moslims altijd insha Allah (als God het wil) moeten zeggen, bij alles want als God het wilt dan zul je elkaar morgen treffen bijvoorbeeld maar het kan ook zijn dat ik er morgen niet meer ben en dat besefte ik me vanaf haar overlijden heel goed.
Ik besloot om me toen meer te verdiepen in mijn geloof. Via een christelijke vriendin kwam ik in contact met een bekeerd meisje. Zij heeft me zoveel geleerd en me met hele lieve meisjes in contact gebracht. We liepen alle lezingen af en belden uren lang met elkaar. Het was zo leuk om met bekeerde meisjes in contact te komen, zoveel herkenning, de familie die het moeilijk had met je bekering, met je kleden en hoofddoek etc. Er ging een hele nieuwe wereld voor me open, tot die tijd had ik alleen van huis uit moslimas als vriendinnen gehad en dat is toch heel anders. Vanaf de tijd dat ik op mezelf ging wonen, mijn nichtje overleed en ik deze lieve zuster leerde kennen is alles in een snelvaart gegaan.
Ik ben nog steeds dezelfde persoon, ik hield al niet van uit gaan (mocht het ook niet van mijn vader haha), heb nooit gerookt en heb in totaal 4 keer een glas alcohol gedronken (wat ik overigens niets vond). Er zijn geen dingen die ik met moeite heb opgegeven zeg maar voor mijn geloof. De hoofddoek vond ik enig om te dragen. Het enige wat moeilijk is is dat ik weet dat mijn ouders het moeilijk vinden en dan niet zo zeer mijn geloof maar wel mijn kleding en dat ik hun feestdagen niet meer vier (al was het vroeger geen probleem als ik altijd ging werken met feestdagen, ik was haast nooit thuis, vond er toen al niet veel aan).
Ik was niet ongelukkig voor mijn bekering of zoals je soms wel hoort; ik was een dief of een prostituee en toen vond ik God, nee helemaal niet ik was een gelukkig meisje dat op zoek was naar meer. Ik was en ben gezond, had mijn school afgerond, had mijn huisje, en dan een man en een kind maar waarom zijn wij op deze wereld? Om dit te doen en dan dood te gaan, nee er moest meer zijn en dat heb ik gevonden in mijn geloof.
Vooral hoe je om moet gaan met beproevingen. Vaak als mensen een beproeving meemaken dan zeggen ze waarom ik of sommigen zoeken hun toevlucht in alcohol, drugs, pillen of belanden bij een psychiater, als je de islaam correct praktiseert dan kun je heel goed met elke situatie omgaan zoals onze profeet zegt:
“Hoe wonderbaarlijk is de situatie van de gelovige! In alles is er voordeel voor hem. Als hem een makkelijk bestaan wordt geschonken is hij dankbaar en dit is het beste voor hem. En als hij door moeilijkheden getroffen wordt, blijft hij standvastig, en dit is het beste voor hem.” (Muslim)
Want je weet dat je ervoor beloond wordt dus dat is je houvast.
De metgezel Salman (ra) zei eens over een niet gelovige die ziek wordt, dat deze is zoals een kameel wiens eigenaar hem vastbindt en daarna loslaat – hij begrijpt niet waarom hij was vastgebonden, noch begrijpt hij waarom hij wordt vrijgelaten. (Bukhari)
Met andere woorden, een niet gelovige ziet de ware reden achter zijn ziekte en genezing niet. De dingen overkomen hem gewoon en hij vraagt zich af: “Waarom moet dat mij gebeuren?”. Maar als moslims kijken we verder dan dat.
 
God zegt in de koran:
« En wij zullen jullie zeker beproeven met iets van vrees, honger, vermindering van bezittingen, levens en vruchten. Maar geef verheugende tijdingen aan de saabirien (de geduldige). Degenen die wanneer een ramp hen treft, zeggen: “Voorwaar, tot Allah behoren wij en voorwaar, tot Hem zullen wij terugkeren.” Zij zijn degenen op wie de zegeningen van hun Heer neerdalen, en Barmhartigheid, en zij zijn degenen die de rechte Leiding ontvangen.»
(Al-Baqarah: 155-157)
 
Misschien dat sommige niet kunnen begrijpen waarom ik mij zo kleed maar ik begrijp weer niet dat mannen met mannen kunnen slapen en vrouwen met vrouwen dus tja, je kunt nooit iedereen tevreden stellen maar zolang iedereen elkaar met respect behandeld dan moet het wel goed komen.