Assalaamoe 'Alaikoem wa Rah'matoellahi wa Barakaatoeh
(Vrede zij met jou en Allah's Barmhartigheid en Zijn Zegeningen) en Niet-Moslims ook gegroet.

Hieronder kunt u een aantal Bekeringsverhalen lezen die ons toegezonden zijn. Wilt u ook uw Bekeringsverhaal delen kunt u het naar ons versturen via de contact pagina.




Mijn bekering tot de Islam
Bismillahi rahmaani raheem!! 

DE JAHILIYA TIJD

Het begon allemaal in 1998. Ik leerde mijn toenmalige man kennen,  toen natuurlijk nog gewoon mijn vriendje. Hij vertelde wel eens iets over islam maar nooit echt veel of uitgebreid. Hij is Marokkaans en praktiseerde toen ook helemaal niet. En de gedachte dat ik moslim zou worden....hahahahaa....dat was echt een grap!
Mijn toenmalige man en ik werkte op dezelfde afdeling, ik was de afdelingssecretaresse en hij een junior ingenieur. Het ging allemaal lekker, ik had mijn relatie met hem stil gehouden voor ongeveer ¾ jaar. In de zomer vond ik dat het tijd werd dat mijn vader het maar eens moest weten en dat zou niet makkelijk zijn aangezien ik ben opgegroeid met het idee dat ik absoluut niet met “een buitenlander” moest thuis komen.
Mijn vader was er ook niet zo blij mee en de eerste tijd spraken we er niet over. Na de zomer gingen mijn vader, moeder en ik op vakantie en toen vertelde ik mijn vader dat mijn vriendje en ik samen wilde gaan wonen in mijn huis.... nou de reactie van paps viel mee Alhamdulilah!
Mijn vader en mijn vriendje leerde elkaar kennen en ja hoor het klikte!
Kort daarna sloeg het noodlot toe. Ik kreeg een telefoontje van mijn moeder dat mijn vader niet goed was geworden en dat ik meteen moest komen. Mijn vader (bleek later) had CVA gehad (Cerebro Vasculair Accident); een herseninfarct.
Mijn vader heeft 2 weken in coma gelegen. Hij herstelde maar heeft wel het een en ander eraan over gehouden nl. Vergeetachtigheid, moeilijk lopen, heel emotioneel, niet meer de stoere man die in mijn ogen mijn god was. AstagfirAllah. In die tijd kwam een Pakistaanse broeder bij ons werken, een broeder die in Engeland woonde en via British Telecom bij ons op de afdeling werkte. Hij kwam er schijnbaar achter dat ik met die Marokkaanse jongen omging en ging mij vragen stellen. Tot een punt dat ik zei; ”Ok als jij mij kan bewijzen dat Allah bestaat dan bekeer ik!” Nou dat duurde dus ongeveer 4 maanden. De Pakistaanse broeder leerde mij dat de evolutie theorie niet kon bestaan. Het zou nooit kunnen dat alles wat we kennen bij toeval is ontstaan. Hij leerde mij kijken naar de natuur hoe mooi en perfect dat in elkaar zit, hoe mooi het leven zou zijn als ik voor Allah zou leven. En dat er geen ontkomen was aan de hel als ik niet tot inkeer zou komen en de waarheid zou blijven ontkennen. Ook vertelde hij dat de Qur’an zo perfect in elkaar zit en hoeveel bewijzen er in de Qur’an staan, bewijzen van ons bestaan en bewijzen van de rampen die vroegere volkeren zijn overkomen door hun ongeloof. Ook leerde hij mij dat Islaam gebaseerd is op bewijzen en niet op vage verhalen die 100 of 200 jaar na dato zijn geschreven, maar dat alles van De Profeet SAW direct is op geschreven en aan zulke onderzoeken onderhevig was dat het wel allemaal moest kloppen.
Het was s’avonds laat en de broeder en ik waren veel samen omdat hij mij zoveel over dat Ene Geloof kon vertellen iets wat mijn vriendje niet kon. Mijn vriendje vond het overigens geen probleem dat ik met de broeder omging hij vertrouwde hem 100%. De broeder kwam trouwens ook vaak bij ons en mijn vriendje en ik gingen ook veel met de broeder overal naartoe.

 

Mijn zondes vergeven!

In het Amsterdamse bos om ongeveer 22.00 uur zei ik tegen de broeder dat ik moslim wilde worden. Hij zei; ”zeg mij maar na” en dat deed ik. Ashadoe Enla illaha Illallah wa ashadoe Enna Mohammedun Rasoeloelah. Zo dat was eruit.......en ineens was ik moslim. Ik weet nog dat ik wilde bidden maar wist niet hoe. Een paar dagen hierna ging ik met de broeder naar Engeland naar zijn familie. Ik verbleef bij zijn zus in huis en zij nam mij over mee naartoe. Naar gigantische conferenties in Manchester en Londen.....Allah wat had ik het naar mijn zin en wat voelde het fijn om moslim te zijn tussen zo veel lieve broeders en zusters MashaAllah!
Maar ik moest terug naar Nederland en daar het hele verhaal aan mijn moeder vertellen. Dat deed ik dus een dag later, het kwam alleen niet zo geweldig aan. Als je maar geen hoofddoek gaat dragen was wat Mama zei.
Dat deed ik dus wel....maar mijn vriendje vond het heel vaag dat ik ging bekeren tot de islam en mijn moeder was er helemaal niet weg van. Mijn vader was toen al ziek en dus deed hij niet zo moeilijk Alhamdulilah.
Het was zelfs zo erg dat als ik met mijn hoofddoek bij mama kwam dat ze begon te huilen en vroeg waar ze dit aan verdiend had. Ik hield het dus allemaal niet vol, ik had te veel tegenwerking en te weinig kennis. Na met hoofddoek op werk te verschijnen stond ik een maand later zonder hoofddoek op de stoep bij mijn werk, tot groot verdriet van de broeder.....Hij vertelde mij dat het me zo mooi stond maar het hielp allemaal niet, voelde mij wel vreselijk maar wat moest ik doen ik kon geen kant op.
 

Het verlies en de pijn!

Een jaar later sloeg weer het noodlot toe en werd bij mijn moeder longkanker geconstateerd. Nadat we uit de kamer van de dokter kwamen liep ik naar de wc, sloot de deur achter mij en stortte in elkaar. Hoe kon dit gebeuren, niet allebei mijn ouders.....eerst mijn vader en nu mijn moeder...WAAROM...dacht ik!
Elke keer als ramadan kwam vaste ik wel en ging weer bidden maar hield het nooit vol. Mijn moeder werd geopereerd en we dachten dat alles goed zou komen. Een jaar later constateerde de doktoren dat de kanker zich had verspreid naar haar hoofd....een hersentumor. 3 operaties mochten niet baten. Operatie na operatie ging mijn moeder steeds meer achteruit, zo erg dat mijn oma en opa er jonger uit zagen dan mijn moeder. Mijn moeder is in die tijd niet heel vaak meer thuis geweest. Ze lag meer en deel in ziekenhuizen en verpleegtehuizen. Dus ik verhuisde van mijn huis naar mijn vaders huis en weer terug. De laatste operatie werd haar fataal, ze kreeg complicaties en een week na de operatie ging ik bij haar op bezoek maar ze was zo verward dat ze volgens mij niet meer wist wie ik was. Ik moet zeggen dat mijn moeder en ik in de jaren dat ze ziek was wel veel goed hebben gemaakt. Veel gepraat over de dood, haar dood en mijn dood. We vergaven elkaar voor alles wat we ooit gedaan en gezegd hadden, en beloofde elkaar dat als zij zou komen te overlijden dat ik sterk moest zijn. Islam was ergens maar waar?
Paar dagen na mijn bezoek aan mijn moeder kreeg ik een telefoontje dat ik moest komen. Ik racete naar het ziekenhuis en in de lift kwam ik oma tegen, ze keek mij aan en zei: ”Dit is het einde, nu gaat onze nachtmerrie gebeuren” vanaf dat moment ben ik in het ziekenhuis gebleven totdat ze overleed.
Het moment dat jouw moeder overlijdt, is raar en bizar. Mijn oma en opa zouden wat gaan eten en ik erna. Maar het lot besloot anders. Ik ging eten met mijn oom en opa en oma bleven bij mama. Mijn moeder lag toen al bijna een week in coma.
Mijn oom stond erop dat ik in het restaurant zou gaan eten al wilde ik niet. Toen ik mijn broodje nog in mijn hand had wilde ik terug naar mijn moeder want ik had haar beloofd dat ze niet alleen hoefde te zijn en dat ik bij haar zou blijven.
Ik kwam terug in de kamer en mijn oma en opa gingen naar beneden. Nog geen 10 minuten later blies mijn moeder haar laatste adem uit......
Haar hoofd viel opzij en een traan liep over haar wang.....ik begon te schreeuwen, zo hard dat mijn vader die op het einde van de gang sliep wakker werd en naar de kamer kwam gelopen.....mijn 2 nichtjes duwde mij in een stoel en hielde mij tegen, toen ze merkte dat ik hysterisch werd moest mijn oom helpen mij tegen te houden....ik gilde en reikte met mijn handen naar boven....het was alsof mijn moeder mijn handen voorgoed losliet.
De dagen erna heb ik alles geregeld voor haar begrafenis. Zij was rooms katholiek en dus heb ik haar wens vervuld om in een witte kist begraven te worden en een mis in de kerk te houden en mensen te vragen om rode rozen te sturen want dat was wat ze wilde. Ze werd 51 jaar jong.
 

De voorbeschikking van Allah swt!

Ik begon de maanden erna naar van alles te zoeken, bijna dood ervaring etc...maar niets was wat ik wilde horen.....
Tussen mijn vriendje en mij ging het ook slecht....aan uit.....aan uit......aan uit.....Ik begon na te denken.... Hey, ik ben toch moslim...waar ben ik dan mee bezig man?
Ik ging weer informatie zoeken op het internet en ging naar lezingen.
Ik kwam bij een moskee in Alphen aan de Rijn terecht waar ik van een lieve zuster hoorde dat er in een moskee in Amsterdam ook weer lezingen gegeven werden, Moge Allah haar hiervoor belonen Ameen!!
Ik was wel een keer eerder in de moskee in Amsterdam geweest en was toen zo onder de indruk van de zuster die les gaf dat ik na de les naar haar toe ben gegaan en zei: "Ik ken je nog maar net maar je heb al zo veel bij mij los gemaakt"!!! Zij omhelsde mij en ik kuste haar en bedankte haar....En nu hoorde ik van de zuster uit Alphen dat de zuster weer terug was....MashaAllah ik moest naar haar toe...... Een week later ging ik naar de moskee in Amsterdam, de zuster die les gaf vroeg mensen om haar helpen en onder andere ik melde mij aan. Niet wetende dat tussen al die zusters daar mijn beste vriendinnen waren MashaAllah.
 

Ik moest veranderen!!

Op een middag voelde ik mij zo rot dat ik de zuster die les gaf op belde en mij verontschuldigde dat ik haar zo maar belde....ze zei:  ’Oh alhamdulilah ik voel mij ook zo rot kom naar mij toe.....ik vertelde alles over mezelf en over mijn vage relatie met mijn vriendje....zij vertelde mij dat het natuurlijk niet goed was waar ik mee bezig was.....ze liet mij nadenken.
Ik ging mij bezig houden met andere dingen.....kickboxen met mijn zusters, lezingen, en steeds meer islam.....ik moest weten wat ik met mezelf aan moest.
Ik leerde 1 van mijn beste vriendinnen kennen....en ging vaak bij haar op bezoek. We werden steeds closer en ook zij vertelde mij dat ik iets moest doen met betrekking tot mijn vriendje....ik heb uiteindelijk hem een keus gegeven....of je trouwt met mij of we gaan definitief uit elkaar.....hij koos het eerste!
Ik trouwde dus maar niet hoe ik wilde....zijn ouders wisten niet van mijn bestaan, althans niet als zijn vriendin en nu zijn vrouw.....het werd allemaal steeds moeilijker want mijn reis op de weg van Islam ging maar door en kwam geen eind aan en het was net of die trein steeds maar harder en harder ging....ik wilde meer islam en meer.....tot ik op een gegeven moment de hoofddoek nu de gimaar tot mijn dagelijkse kledij wilde laten behoren.....dat vond mijn toenmalige man toch wel iets te ver gaan.....we hebben veel gepraat en veel moeten doorstaan samen...maar op moment dat iets in de weg staat tussen Allah en mij dan moet daar een eind aan komen...en koos ik voor een scheiding mijnerzijds.....
 

Ameen Rabbil 3Alameen

Ik heb veel meegemaakt, maar alhamdulilah ik praktiseer nu wel islam!
Mijn vader en ik gaan goed met elkaar om, hij accepteert mijn islamitische kleding....versterkt soms mijn gevoel door te zeggen: ’je moet maling hebben aan wat mensen van je denken..
En mijn ex.....Alhamdulilah is hij begonnen met bidden toen wij gingen scheiden.....
 
Moge Allah hem leiden op Zijn pad.
Ik….Ik ben ondertussen getrouwd met een lieve praktiseerde broeder met wie ik in de zomer een kindje verwacht Alhamdulilah…..
 
Moge Allah ons allen leiden op Zijn pad (Ameen)