Islaam: Een Korte Introductie

In de naam van Allah, de Erbarmer, de Meest Barmhartige
Allah- voor moslims de voornaamste en meest omvattende van de namen van Allah,een Arabisch woord, rijk en gevarieerd in betekenis, degene aanduidend die in aanbidding aanbeden wordt, degene die alles wat bestaat schept, degene die voorrang had op de gehele schepping, degene die Verheven en verborgen is, degene die het gehele menselijk verstand beschaamt. Het is precies hetzelfde woord dat de joden, in het Hebreeuws, gebruiken voor God (Eloh), het woord dat Jezus Christus gebruikte in het Armeens toen hij tot God bad. God heeft een identieke naam in het Jodendom, Christendom en Islam; Allah is dezelfde God die aanbeden wordt door Moslims, Christenen en Joden.
Zeg: Hij is Allah, de Enige. Allah is de Enige van Wie al het geschapene afhankelijk is. Hij heeft niet verwekt en is niet verwekt. En niet één is aan Hem gelijkwaardig. (De Edele Koran hoofdstuk 112:2). Hoofdstuk over oprechtheid in geloof.
Islam onderwijst dat alle geloven, in wezen, eenzelfde boodschap hebben:
Het bestaan van een Allerhoogste, de enige echte God wiens soevereiniteit moet worden erkend in aanbidding en in de belofte Zijn Leer en geboden te gehoorzamen, medegedeeld door Zijn boodschappers en profeten die gestuurd zijn in verschillende periodes en in vele plaatsen de hele geschiedenis door.
Islam, een Arabisch woord, rijk in betekenis. Een belangrijk dimensie is de "verbintenis zich te onderwerpen en over te geven aan God zodat men in vrede kan leven"; Vrede (Salaam) wordt bereikt door actieve gehoorzaamheid aan de geopenbaarde geboden van God, want God is de Bron van alle Vrede. Verbintenis in Islam bevat strijden voor vrede door het gevecht voor rechtvaardigheid, gelijkheid van kansen, wederzijdse zorg en in achtneming van de rechten van anderen, en blijvend onderzoek en vergaren van kennis voor het beter beschermen en gebruiken van de middelen van de Schepping.
Islam onderwijst dat het doel van het Gebod van God is dat vrede zou moeten worden verwezenlijkt in de menselijke gemeenschappen van deze wereld, als voorbereiding op een volgende dimensie van menselijk bestaan in de toekomstige wereld, het hiernamaals. Islams visie van vrede is daarom terecht universeel: Het overtreft tijd en behoort tot de orde van Gods eeuwigheid.
Islam beschouwt zichzelf niet als een nieuwe leer, verschillend of gescheiden van dat van andere religies. Het is de herbevestiging van de zeer oude, maar toch levendige waarheid van alle religies, dat kan worden uitgedrukt in het geloof in het volgende:
  • Het unieke van de een en Enige God die het Hoogst is van het universum.
  • De Openbaring van de leer en geboden van God via Engelen in de hemel aan profeten op 
    aarde, geschreven in heilige geschriften die allemaal dezelfde voortreffelijke bron hebben;
    deze bevatten Gods wil, welke de weg van vrede kenmerkt voor de gehele universum en
    de gehele mensheid.
  • De Dag des Oordeels welke het Hiernamaals inwijdt, in welke God beloont en straft met   
    betrekking tot menselijk gehoorzaamheid en ongehoorzaamheid aan Zijn wil.
Islam verklaart deze simpele geloofspunten als de basis voor de fatsoenlijke, beschaafde samenleving naar welke het streeft. Islams visie van samenleving is in wezen, niet verschillend van die welke door alle monotheïstische religies wordt gehandhaafd. Dit geldt in het bijzonder voor het Jodendom en het Christendom, die met de Islam de directe geestelijke nakomelingen van de profeet Abraham delen. Islam verklaart de goddelijke voorgeschreven missies van de Profeet Mozes, via wie God het heilige geschrift de Thora heeft geopenbaard, en van de Profeet Jezus, via wie God het heilige geschrift de Evangelie heeft geopenbaard. De boodschap van de Islam is in wezen dezelfde als die welke God aan al Zijn profeten en boodschappers heeft geopenbaard. De Profeet Mohammed (vrede en zegeningen zij met hem) werd bevolen het volgende in de Heilige Koran voor te dragen:
“Zegt: “Wij geloven in Allah en wat er aan ons is neergezonden en wat er is neergezonden aan Ibrahim(Abraham) en Isma’il(Ismael) en Ishaq(Isaac) en Ya’qoeb(Jacob) en de kinderen van Ya’qoeb(Jacob) en wat er is gegeven aan Moesa (Mozes) en ‘Isa(Jezus) en wat er is gegeven van hun Heer aan de Profeten, wij maken geen enkel onderscheid tussen hen en wij onderwerpen ons aan Hem.” “
(De Edele Koran, 2:136)
Het succes van beschavingen en culturen is direct verwant aan hun mate van praktiseren van de rechtvaardige manier van leven, geopenbaard in de leer en geboden van God, en uiteengezet in de monotheïstische religies die bevestigd zijn in de Islam. Gods openbaring bevat de hoogste waarden van de mensheid, en de goddelijke geboden zijn in wezen niet verschillend van de waarden die de mensen de hele geschiedenis door hebben gekoesterd en waar ter handhaving voor is gestreden, ongeacht culturele, raciale, taalkundige en sociaal-economische verschillen. Succes in dit leven is direct verwant aan het praktiseren van deze waarden.
Het onherleidbare minimum van geloof is te geloven in God als de Enige Hoogste God van deze wereld en van de volgende, en te geloven in de werkelijkheid van het hiernamaals voor welke mensen zich moeten voorbereiden door vroom te leven in deze wereld. God alleen is de Rechter van menselijk vroomheid, en het is God Die als Enige beloont en straft in deze wereld en in het hiernamaals.
Het is geen vroomheid dat jullie je gezichten naar het Oosten en het Westen wenden, maar vroom is wie gelooft in Allah en het Hiernamaals en de Engelen en de Schrift en de Profeten en die het bezit dat hij liefheeft weggeeft aan de verwanten en de wezen en de behoeftige en de reiziger (zonder proviand) en de bedelaars en (het gebruikt) voor het vrijkopen van slaven, en die de shâlat onderhoudt, de zakât geeft en die trouw zijn aan hun belofte wanneer zij een belofte hebben gedaan en de geduldigen in tegenspoed, in rampspoed en in oorlogstijd. Zij zijn diegenen die oprecht zijn, en zij zijn het die de Moettaqoen* zijn. (De Edele Koran, 2:177)
Een moslim is iemand die verbonden is aan vrede, constant strijdend om de weg van vroomheid en rechtvaardigheid, geopenbaard door God, te volgen; het Arabische woord moslim verwijst naar een man, moslima naar een vrouw. In beide gevallen is de letterlijke betekenis “degene die zich overgeeft aan Gods leringen en geboden, welke leiden naar vrede.”
Moslims hebben drie duidelijke voordelen om hen te helpen in het praktiseren van Islam als hun levenswijze.
  1. Het Heilige Geschrift, de Koran genoemd, dat aan de Profeet Mohammed (vrede en zegeningen zij met hem) is geopenbaard in de 7e eeuw van de algemene jaartelling, en welke, na 1400 jaar, authentiek is gebleven in haar originele Arabische tekst, in de taal die nog steeds wordt gebruikt en begrepen door miljoenen mensen in de gehele wereld vandaag de dag; het bevat Gods leiding in leringen en geboden die geldig zijn in alle tijden en alle plaatsen, en welke alle terreinen van het menselijk bestaan omvat.
  2. De Profeet Mohammed, die in de Koran wordt genoemd als “de Zegel (laatste)
    der Profeten”, en van wiens leven en missie een compleet en authentiek verslag in de Sira (biografie) en de Hadith (overleveringen) aanwezig is. Deze laten zien hoe hij de leringen en geboden van God in de praktijk toelichtte, en de principes, voorgeschreven in de Koran, nader besprak teneinde een zekere leiding te bepalen voor hun interpretatie en toepassing voor alle latere tijden en gemeenschappen.
  3. De Heilige Wet, de Shari’ah genoemd, welke de manier van aanbidding voorgeschreven in de Koran en de praktijk van de Profeet (vrede en zegeningen zij met hem) uiteenzet; het gaat verder dan het algemeen begrip van aanbidding zoals het uitvoeren van religieuze rituelen, en omvat het geheel van het menselijk leven, zowel individueel als sociaal. Zodoende worden alle zogenaamde wereldse activiteiten manieren van aanbidding, mits ze verricht zijn met pure en vrome intentie, het genoegen van God zoekend.
Moslims worden bevolen hun leven te organiseren op basis van een aan rituele daden van aanbidding, die in de Koran zijn vermeld als manieren om mensen te disciplineren God constant te aanbidden, zijn Oppergezag accepterend en belovend gehoorzaam te zijn aan Zijn geboden:
*) Moettaqoen zijn zij die beschikken over Taqwa, d.w.z. het vrezen van Allah’s Toorn en het zich daartegen beschermen door te doen wat Hij heeft bevolen, en door zich verre te houden van wat Hij verboden heeft verklaard.
  1. Verklaring van geloof (Sahada): dit is de eerste daad van geloof, uitgedrukt 
    in een simpele verklaring welke getuigt van iemands verbintenis bij het volgen  
    van de rechte weg van Gods leiding op welke moslims hun leven trachten te leven;
    “Ik getuig dat er geen god is dan Allah;
    Ik getuig dat Mohammed Zijn dienaar en Zijn Boodschapper is”
  2. Het Gebed (Salât), vijf maal per dag verricht, heeft het effect de gelovigen te  
    herinneren dat “het  herinneren van God inderdaad de grootste deugd is”, en helpt hen vast  te houden aan het pad der vroomheid, en zich verre te houden van onfatsoenlijkheid en zonden.
  3. Vasten (Sawm), in acht genomen tijdens het daglicht voor 29/30 dagen van de islamitische maand Ramadan, omvat het zich weerhouden van eten, drinken, roken en geslachtsgemeenschap; dit herinnert de gelovigen zowel hun afhankelijkheid van God als hun verwantschap aan, en verantwoordelijkheid voor de miljoenen mensen in de wereld die lijden aan onvrijwillig vasten vanwege gebrek aan voedsel, of de onrechtvaardige distributie daarvan.
  4. Zuiveren van rijkdom (Zakât); dit vereist de jaarlijkse gift van een vast bedrag van het overmatig persoonlijk bezit, ten voordele van de behoeftigen, de onbekwamen, de armen en het welzijn van de gemeenschap; het dient de moslims te herinneren dat alle weldaad van de gulheid van God komt, en wordt alleen dankzij Zijn Genade genoten; delen wordt zo een daad van zuivering van de rijkdom zelf, als ook van de gever wiens ziel wordt gedisciplineerd tegen hebzucht door het praktiseren van onbaatzuchtigheid.
  5. Bedevaart (Haij), welke elke moslim in elk geval één keer in zijn/haar leven zou moeten verrichten, als de persoonlijke omstandigheden dat toestaan; het verzamelt de gelovigen als leden van een verscheiden menselijk familie tot één gemeenschap. Zij verrichten voorgeschreven daden van aanbidding bij het Heilige Huis van de Ka’ba in Mekka welke, volgens de Koran, oorspronkelijk gebouwd werd door Abraham en zijn zoon Ismael; en bij de berg Arafat, waar zij de oorspronkelijke manier van leven van Adam herinneren, de voorvader van het menselijk ras, herbevestigd door de aartsvader van de gehele menselijke familie, de Profeet Abraham, en ten slotte voltooid en afgemaakt door God voor de gehele mensheid via de missie van de Profeet Mohammed -de manier van leven bekend als Islam, welke als kern de leer van de eenheid en uniekheid van de Enige God, heeft.
Elk van deze voorgeschreven daden van aanbidding brengt Moslims dagelijks en herhalend voor God de Almachtige als de Schepper, Voorziener en Rechter van de gehele mensheid.
Door deze daden van aanbidding, helpt God Moslims het vervullen van de verplichting te strijden, die Hij heeft bepaald voor dit leven; het actief en vrij strijden om iemands eigen wil over te geven aan de Wil van God, innerlijk wat betreft de intentie, en uiterlijk wat betreft woorden en daden; individueel als persoon en collectief in het verbeteren van de leefgemeenschap; het strijden voor vrede in de wereld door de verkondiging van het ware geloof, en het verdedigen daarvan tegen alles wat het bedreigt.
Islam draagt een simpel tweevoudige uitnodiging voor:
  • Te getuigen dat er geen god is dan Allah de Almachtige
  • Te getuigen dat Mohammed de Boodschapper van God is
Deze verklaring is de deur naar een dienend leven. Een leven van deelname in een gemeenschap van gelovigen wiens hoogste taak is de mensheid op te roepen hetgeen rechtvaardig en goed is te omarmen en hetgeen slecht en vernederend is, te verwerpen. Moslims zijn broeders en zusters van alle mensen van het goede geloof, en wensen met hen te strijden voor vrede in deze wereld.